Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

Αφηρημένες Σκέψεις Ενός Ξεχασμένου Σοβιετικού


Γεια σας, ξέρετε που είναι το κουμπί on/off ;
Ναι, προφανώς μιλάμε για διαφορετικές έννοιες πλέον
Αυτό που βλέπεις κρύβει πάντα κάτι περίπλοκο από πίσω
Ένα νόημα που κρύβει ο δημιουργός σε μια προσπάθεια του να κρατήσει κάτι για τον εαυτό του
Μία μικρή σχισμή τα διαχωρίζει, το νόημα, τον δημιουργό και το δημιούργημα
Πολλές φορές το τρίτο είναι μια βιτρίνα για το πρώτο και το δεύτερο κάτι ουδέτερο χωρίς αξία
Μην προσπαθείς να βγάλεις νόημα, απλά άκου, διάβασε και σκέψου μετά
Το αληθινό είναι νεκρό, ότι αγαπάμε και λατρεύουμε υπάρχει, το πού είναι άλλο θέμα
010101011
Μιλάω και πολλές γλώσσες, κυβερνητική, αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά, λατινικά μα ακόμα μπερδεύω την γλώσσα μου
Διαβάζω και βιβλία φιλοσοφίας και ποιήσης και τέχνης γενικότερα μα ακόμα τα ποιήματα μου είναι άσχημες κόπιες των πραγματικών μου σκέψεων και ακόμα να βρω μια φιλοσοφική απάντηση στο γιατί δεν μου πετυχαίνει συνήθως ο νες το πρωί
Τα αστεία μου άσχημα, προσβλητικά και η τέχνη που παράγω μία απ'τα ίδια
Μα έχω μέσα μου ρομαντισμό αρκετό και ένα ρόδο σαπισμένο στην βιβλιοθήκη να μου κάνει παρέα
Επανάσταση στον ορίζοντα δε βλέπω και δε προσπάθω για ένα καλύτερο χαρούμενο μέλλον, δεν έχουμε μέλλον ή καλύτερα στο μέλλον θα ευχόμαστε να μην είχαμε
Παρολαυτά δεν βρίσκω έναν λόγο να μην περνάει κανείς καλά
Έτσι και αλλιώς όλα προσωρινά είναι, memento mori που λέγαν και οι παλιοί
Όλα περνάνε, ο χρόνος δεν γιατρεύει πληγές, ο χρόνος ποτέ δεν θα υπάρξει και οι πλήγες κλείνουν με μπεταντίν και ουσίες φυσικές και μη
Εγώ όμως, για να βάλω και λίγο απ'τον καθημερινό μου εαυτό μέσα σε αυτό το πράγμα, δεν καπνίζω
Και σας προτείνω σε όλους να κάνετε το ίδιο, το κάπνισμα σκοτώνει την ποίηση και την ακράδαντη αυθόρμητη έκφραση!
Πλάκα κάνω, να παίρνετε Καρέλια, που είναι καλός εργοδότης και με ταξική συνείδηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου