Today it's true that various groups, organisations and covens exist regarding Satanism, in various forms such as Theistic Satanism, Atheistic Satanism, Setianism etc. Satanism is yet another philosophy or Religion but I prefer to call it philosophy and I'll show you why. Satan throughout history had many manifestations, as Lucifer/Satan in Christian/Jewish theology, as Prometheus in the Ancient Greek mythology, Set is believed by many to be another manifestation as well, Loki in the Thulean Mythology and of course more. So if we take a look at those Ancient Gods we'll see that they have a lot things and characteristics in common with Satan. Some of those Gods were "evil" so to speak, some of them they had two sides, a good one and a bad one such as Loki and some of them were good and honoured such as Prometheus. Now regarding Lucifer/Satan, we all know the story about the Fall, that he didn't obey God's orders and so forth. But we misunderstand that Lucifer was the smartest of the Angels, the brighter, that's why the name in Greek is Eosphorus, Phosphorus, the Bringer of The Light, Morning Star, because He is the most bright star in the sky, the star of the morning. And has been identified as Aphrodite's star. Satan is a symbol, a very profound symbol. It represents Spiritual Freedom, lawlessness, will to power and will to overcome the feeble nature of Man. But that doesn't mean that Man has no power and must turn into a Satan worshiper in the sence that believes in a God much like Jews, Christians and many more. Every attribute of Satan as a symbol, lies within the conscience of Man. And thus, by willing to reach higher states of consciousness must be able to search nowhere but inside. In the vast darkness of His soul to discover the Black Light or Δαίμον or Himself. With all that being said, I want to express my disgust towards the belief that Satanists must be malevolent persons, antisocial in the wrong sence and most important of all the acceptance of human sacrifice in order to connect with the fellow brothers in the coven/nexion or anything. A real Satanist is a philosopher that finds himself skeptic about anything around him, below or above him and seeks for an answer on how to deal with it. Seeking methods to bond with other people, in killing fellow civilians has nothing to do with Satanism, in my opinion. Or even animals of course. I understand that many who share this ideology believe that most people is blinded and lives in a false light. I can relate to that, but killing them? No. I don't think that people or society for that matter will have a positive view on Satanism in any form, but with criminal actions that are far from esoteric study that surely would never happen and most important it will ruin everything that Satanism stands for. Even if a group has a very interesting message to spread once other people hear the word Satanism instantly their minds go towards all the terrible things that mongoloids, thinking themselves as Satanists have done over the past, and that people would never even try to study about Satanism and the positive effects of it. So in conclusion I believe that Satanism is Philosophy over all. Personal understanding towards the Cosmos and all that lies within the microcosm and the macrocosm. Thank you for your time and more things regarding my views on Satanism will follow.
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015
Το Black Metal είναι όπλο, όχι μόδα.
Αυτή τη φορά δεν έχει ποίηση, δεν έχω όρεξη για κάτι τέτοιο.
Μετά απο κουβέντα με φίλο σχετικά με το black metal είπα να γράψω την άποψη μου σχετικά με το τι πιστεύω οτι πρεσβεύει αυτό το είδος και τι όχι.
Αρχικά είναι μία ακραία μορφή έκφρασης. Που ξεκίνησε με σκοπό να μείνει μακριά απ'τα αυτιά και τα μάτια του μέσου ακροατή που ακούει κάποια μπάντα μόνο και μόνο για την μουσική.
Δεύτερον, δεν είναι ένα είδος που θα περάσει χαρούμενα συναισθήματα, δεν έχει αυτό τον στόχο και ούτε τον είχε ποτέ. Το black metal πρέπει να προσβάλλει, να είναι αντισυμβατικό με τις ιδέες της μάζας. Δεν μπορώ να δεχτώ μπάντες που φοβούνται να χρησιμοποιήσουν έναν στίχο ή ένα σύμβολο γιατί είναι προσβλητικό. Αυτή είναι η φύση της συγκεκριμένης μουσικής, να σου δημιουργήσει αρνητικά συναισθήματα, θυμό, θλίψη, αποξένωση.
Επίσης δεν μου άρεσει να μπαίνει μέσα ο πολιτικός χαρακτήρας γιατί αυτό περιορίζει την ικανότητα του είδους. Σκατά στην πολιτική.
Προφανώς δεν συμφωνώ και με το NSBM το θεωρώ τελείως ηλίθιο, με το μόνο "καλό" του να είναι οτι τσατίζει τον κόσμο.
Μέσα σε όλα αυτά, πλέον δύσκολα ένας black metal δίσκος θα καλύψει πλήρως, διότι έχει γίνει μια άσχημη μόδα που ο καθένας μπορεί να ακούσει έστω έναν δίσκο των Dissection π.χ δίχως να έχει ιδέα για την ιδεολογία της μπάντας και να δηλώνει οπαδός και αργότερα να ξεκινήσει μία άθλια μπάντα με όλα τα κλισέ, Σατανισμός, Μαγεία κλπ δίχως να έχει ιδέα από αυτά και να νομίζει ότι κάτι είναι. Μην ακούτε Dark Funeral.
Παρόλαυτα υπάρχουν δίσκοι που με κάνουν να κρατώ την πίστη μου σε αυτό το έιδος.
Για παράδειγμα μπάντες όπως οι Watain, Malign, Shining, Teitanblood, Deathspell Omega, Blaze Of Perdition που είναι κάπως πιο γνωστά ονόματα για κάποιους.
Και τέλος υπάρχουν απίστευτα αξιόλογες μπάντες και στην Ελλάδα φυσικά άσχετα αν κάποιοι νομίζουν οτι υπάρχουν μόνο οι Rotting Christ, οι οποίοι παρεμπιπτόντως δεν είναι black metal πιά.
Κυκλοφορίες όπως αυτές των Human Serpent, Devathron, Septuagint, Nadirwrath, Necrohell, Dodsferd, Serpent Noir, Thy Darkened Shade, Acherontas αλλά και άλλες τις όποιες δεν έχω ακούσει ακόμα, κρατάνε την Μαύρη Φλόγα ακόμα ζωντανή.
To black metal είναι ένα όπλο, θέλει ανάλογη χρήση.
Μετά απο κουβέντα με φίλο σχετικά με το black metal είπα να γράψω την άποψη μου σχετικά με το τι πιστεύω οτι πρεσβεύει αυτό το είδος και τι όχι.
Αρχικά είναι μία ακραία μορφή έκφρασης. Που ξεκίνησε με σκοπό να μείνει μακριά απ'τα αυτιά και τα μάτια του μέσου ακροατή που ακούει κάποια μπάντα μόνο και μόνο για την μουσική.
Δεύτερον, δεν είναι ένα είδος που θα περάσει χαρούμενα συναισθήματα, δεν έχει αυτό τον στόχο και ούτε τον είχε ποτέ. Το black metal πρέπει να προσβάλλει, να είναι αντισυμβατικό με τις ιδέες της μάζας. Δεν μπορώ να δεχτώ μπάντες που φοβούνται να χρησιμοποιήσουν έναν στίχο ή ένα σύμβολο γιατί είναι προσβλητικό. Αυτή είναι η φύση της συγκεκριμένης μουσικής, να σου δημιουργήσει αρνητικά συναισθήματα, θυμό, θλίψη, αποξένωση.
Επίσης δεν μου άρεσει να μπαίνει μέσα ο πολιτικός χαρακτήρας γιατί αυτό περιορίζει την ικανότητα του είδους. Σκατά στην πολιτική.
Προφανώς δεν συμφωνώ και με το NSBM το θεωρώ τελείως ηλίθιο, με το μόνο "καλό" του να είναι οτι τσατίζει τον κόσμο.
Μέσα σε όλα αυτά, πλέον δύσκολα ένας black metal δίσκος θα καλύψει πλήρως, διότι έχει γίνει μια άσχημη μόδα που ο καθένας μπορεί να ακούσει έστω έναν δίσκο των Dissection π.χ δίχως να έχει ιδέα για την ιδεολογία της μπάντας και να δηλώνει οπαδός και αργότερα να ξεκινήσει μία άθλια μπάντα με όλα τα κλισέ, Σατανισμός, Μαγεία κλπ δίχως να έχει ιδέα από αυτά και να νομίζει ότι κάτι είναι. Μην ακούτε Dark Funeral.
Παρόλαυτα υπάρχουν δίσκοι που με κάνουν να κρατώ την πίστη μου σε αυτό το έιδος.
Για παράδειγμα μπάντες όπως οι Watain, Malign, Shining, Teitanblood, Deathspell Omega, Blaze Of Perdition που είναι κάπως πιο γνωστά ονόματα για κάποιους.
Και τέλος υπάρχουν απίστευτα αξιόλογες μπάντες και στην Ελλάδα φυσικά άσχετα αν κάποιοι νομίζουν οτι υπάρχουν μόνο οι Rotting Christ, οι οποίοι παρεμπιπτόντως δεν είναι black metal πιά.
Κυκλοφορίες όπως αυτές των Human Serpent, Devathron, Septuagint, Nadirwrath, Necrohell, Dodsferd, Serpent Noir, Thy Darkened Shade, Acherontas αλλά και άλλες τις όποιες δεν έχω ακούσει ακόμα, κρατάνε την Μαύρη Φλόγα ακόμα ζωντανή.
To black metal είναι ένα όπλο, θέλει ανάλογη χρήση.
Κυριακή 26 Ιουλίου 2015
Για Πάντα Νύχτα
απομονωμένοι μέσα στα γραφικά χαμένοι,
ίδιο σύστημα οι κανόνες δεν αλλάζουν, ναρκωμένοι
κοινωνική αποσύνθεση σε μόρια,
που οδηγούν στην εξόντωση του παρασιτικού είδους
άνθρωποι, εστία μόλυνσης της ύπαρξης
το κενό έχει το πρόσωπο μου
και άκρα μη άξια επέκτασης
νεκροβατώ σε ένα σάπιο περιβάλλον που ο ήλιος δημιουργεί καρκινώματα
ζωή υποτιμημένη, την πέταξαν στα σκουπίδια μαζί με ένα άρρωστο σκυλί
και τα δύο εγκλήματα είναι, αλλά ποιός θα τιμωρηθεί;
ίσως η ελευθερία μας να είναι κάτι ουτοπικό,
κάτι άπιαστο για εμάς,
γιαυτό αγκαλιάζουμε το τίποτα, εκεί όλοι είναι ίδιοι, ίσοι,
εφόσον υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε ταυτόχρονα
κανείς δεν βλέπει με τα μάτια ανοιχτά,
κανείς δεν αγγίζει με τα χέρια κλειστά σφιχτά,
κανείς δεν αγαπά δίχως καρδιά,
αίνιγμα η ύπαρξη,
και ο άνθρωπος..ποτέ δεν θα βρει την απάντηση.
ίδιο σύστημα οι κανόνες δεν αλλάζουν, ναρκωμένοι
κοινωνική αποσύνθεση σε μόρια,
που οδηγούν στην εξόντωση του παρασιτικού είδους
άνθρωποι, εστία μόλυνσης της ύπαρξης
το κενό έχει το πρόσωπο μου
και άκρα μη άξια επέκτασης
νεκροβατώ σε ένα σάπιο περιβάλλον που ο ήλιος δημιουργεί καρκινώματα
ζωή υποτιμημένη, την πέταξαν στα σκουπίδια μαζί με ένα άρρωστο σκυλί
και τα δύο εγκλήματα είναι, αλλά ποιός θα τιμωρηθεί;
ίσως η ελευθερία μας να είναι κάτι ουτοπικό,
κάτι άπιαστο για εμάς,
γιαυτό αγκαλιάζουμε το τίποτα, εκεί όλοι είναι ίδιοι, ίσοι,
εφόσον υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε ταυτόχρονα
κανείς δεν βλέπει με τα μάτια ανοιχτά,
κανείς δεν αγγίζει με τα χέρια κλειστά σφιχτά,
κανείς δεν αγαπά δίχως καρδιά,
αίνιγμα η ύπαρξη,
και ο άνθρωπος..ποτέ δεν θα βρει την απάντηση.
Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015
Αϋπνίες
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω τι να γράψω.
Ίσως είναι μια απ΄τις περιπτώσεις που γράφω από ανάγκη.
Δεν ξέρω αν θέλω, μπορεί απλά να θέλω να αποδείξω στον εαυτό μου,
ότι έχω ακόμα λίγο δράμα μέσα μου.
Απ'την άλλη είναι μία πολύ κενή συναισθηματικά εποχή της ζωής μου.
Όλα είναι σε σχετικά σε καλή κατάσταση και αυτό δεν μου αρέσει.
Ξέρεις, όταν κάτι πάει καλά σύντομα συντρίβεται στο έδαφος.
Μέσα σε όλο αυτό είναι και οι καλοκαιρινές αϋπνίες που με καίνε,
ψυχολογικά και σωματικά.
Συχαίνομαι την ζέστη. Το καλοκαίρι δεν είναι εποχή για θλιβερά ρομάντζα.
Καπνίζω και πολύ. Με πιάνει κατάθλιψη όταν δεν έχω τσιγάρα, όσοι με ξέρουν το γνωρίζουν.
Δεν ξέρω, η ζωή μου δεν είναι όσο συναρπαστική την περίμενα.
Καταχρήσεις, ανούσιες συζητήσεις με ανούσια άτομα,
Πολλές φορές προσπαθώ να φανταστώ το μέλλον και απλά βλέπω μια θολή εικόνα.
Τουλάχιστον έχω και σένα. Τα κάνεις όλα πολύ πιο εύκολα για μένα και σε λατρεύω για αυτό.
Τέλος πάντων, μία στεγνή εποχή είναι θα περάσει. Ελπίζω.
Βαριέμαι να γράψω άλλο. Δεν έχω και τι άλλο να πω, δεν θα έχει σημασία πιθανότατα.
Συγνώμη για τα παράπονα.
Ίσως είναι μια απ΄τις περιπτώσεις που γράφω από ανάγκη.
Δεν ξέρω αν θέλω, μπορεί απλά να θέλω να αποδείξω στον εαυτό μου,
ότι έχω ακόμα λίγο δράμα μέσα μου.
Απ'την άλλη είναι μία πολύ κενή συναισθηματικά εποχή της ζωής μου.
Όλα είναι σε σχετικά σε καλή κατάσταση και αυτό δεν μου αρέσει.
Ξέρεις, όταν κάτι πάει καλά σύντομα συντρίβεται στο έδαφος.
Μέσα σε όλο αυτό είναι και οι καλοκαιρινές αϋπνίες που με καίνε,
ψυχολογικά και σωματικά.
Συχαίνομαι την ζέστη. Το καλοκαίρι δεν είναι εποχή για θλιβερά ρομάντζα.
Καπνίζω και πολύ. Με πιάνει κατάθλιψη όταν δεν έχω τσιγάρα, όσοι με ξέρουν το γνωρίζουν.
Δεν ξέρω, η ζωή μου δεν είναι όσο συναρπαστική την περίμενα.
Καταχρήσεις, ανούσιες συζητήσεις με ανούσια άτομα,
Πολλές φορές προσπαθώ να φανταστώ το μέλλον και απλά βλέπω μια θολή εικόνα.
Τουλάχιστον έχω και σένα. Τα κάνεις όλα πολύ πιο εύκολα για μένα και σε λατρεύω για αυτό.
Τέλος πάντων, μία στεγνή εποχή είναι θα περάσει. Ελπίζω.
Βαριέμαι να γράψω άλλο. Δεν έχω και τι άλλο να πω, δεν θα έχει σημασία πιθανότατα.
Συγνώμη για τα παράπονα.
Τρίτη 14 Ιουλίου 2015
Στην Ε
Κοιτάζω το ρολόι μα αυτό δε λέει να πάει μπροστά
κάποιες φορές τρέχει σαν παράφρων που το σκάει απο το άσυλο
άλλες φορές σταματά λες και είναι νεκρό
και μένω εγώ στο ημιφωτισμένο δωμάτιο με ένα κακοστριμμένο τσιγάρο
και το μυαλό γεμάτο απο εικόνες και στιγμές σα να βγήκαν απο ταινία
με σένα εκεί και εγώ απλά σα κομπάρσος μη σου κλέψω το φως
περιμένω, περιμένω τη στιγμή που θα σε δω ξανά
σαν τη φύση που λαχταρά την άνοιξη για να ζήσει ξανά
και να ξέρεις συχαίνομαι τον εαυτό μου, όταν δεν έχω τι να πω
και φαντάζομαι το γεμάτο ζωή βλέμμα σου να παίζει αμήχανα
στο γεμάτο καπνό δωμάτιο, μα δε σημαίνει πως χάνω ενδιαφέρον
είναι φορές που με κάνει και γελώ, όταν βλέπω πως κάθε πρωί που σου μιλώ
σε ερωτεύομαι ξανά και ξανά.
κάποιες φορές τρέχει σαν παράφρων που το σκάει απο το άσυλο
άλλες φορές σταματά λες και είναι νεκρό
και μένω εγώ στο ημιφωτισμένο δωμάτιο με ένα κακοστριμμένο τσιγάρο
και το μυαλό γεμάτο απο εικόνες και στιγμές σα να βγήκαν απο ταινία
με σένα εκεί και εγώ απλά σα κομπάρσος μη σου κλέψω το φως
περιμένω, περιμένω τη στιγμή που θα σε δω ξανά
σαν τη φύση που λαχταρά την άνοιξη για να ζήσει ξανά
και να ξέρεις συχαίνομαι τον εαυτό μου, όταν δεν έχω τι να πω
και φαντάζομαι το γεμάτο ζωή βλέμμα σου να παίζει αμήχανα
στο γεμάτο καπνό δωμάτιο, μα δε σημαίνει πως χάνω ενδιαφέρον
είναι φορές που με κάνει και γελώ, όταν βλέπω πως κάθε πρωί που σου μιλώ
σε ερωτεύομαι ξανά και ξανά.
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015
Λείπεις
Γιατί λείπεις και η νύχτες γίνονται όλο και μεγαλύτερες
Όνειρα που θυμίζουν τις βόλτες μας
Χαμόγελα που καρτερούν την φιγούρα σου
Να μεθάμε με νιότη αλκοόλ και έρωτα
Σε περιμένω, εκεί όπου με άφησες
Ξέρω, είναι για λίγο μα δεν έχει σημασία
Ξέρεις ότι συχαίνομαι την μοναξιά
Και δεν ζητάω πολλά, λίγα και απλά
Τσάι, ήλιο και φιλιά
Λίγο διάβασμα να ξεχνιόμαστε και μετά πάλι στο κρεβάτι
Αγκαλιά. Μόνοι μας δίχως φως παρά μόνο τα κεριά
Ένα τσιγάρο πριν τον ύπνο και όλα καλά
Είναι η φύση σου έτσι ώστε να σε λατρεύω παραπάνω,
κάθε μέρα που περνάει και ξεχνάς να σταματήσεις να μιλάς
Τόσο γλυκά, ξέγνοιαστα σαν παιδί που φιλάει για πρώτη φόρα.
Ναί, έτσι νιώθω μαζί σου και τώρα νιώθω ωραία
Γιατί ξέρω ότι θα σου αρέσει αυτό το ποίημα,
Ή ελπίζω να σου αρέσει.
Προτεινόμενο soundtrack: https://www.youtube.com/watch?v=R2LQdh42neg
Όνειρα που θυμίζουν τις βόλτες μας
Χαμόγελα που καρτερούν την φιγούρα σου
Να μεθάμε με νιότη αλκοόλ και έρωτα
Σε περιμένω, εκεί όπου με άφησες
Ξέρω, είναι για λίγο μα δεν έχει σημασία
Ξέρεις ότι συχαίνομαι την μοναξιά
Και δεν ζητάω πολλά, λίγα και απλά
Τσάι, ήλιο και φιλιά
Λίγο διάβασμα να ξεχνιόμαστε και μετά πάλι στο κρεβάτι
Αγκαλιά. Μόνοι μας δίχως φως παρά μόνο τα κεριά
Ένα τσιγάρο πριν τον ύπνο και όλα καλά
Είναι η φύση σου έτσι ώστε να σε λατρεύω παραπάνω,
κάθε μέρα που περνάει και ξεχνάς να σταματήσεις να μιλάς
Τόσο γλυκά, ξέγνοιαστα σαν παιδί που φιλάει για πρώτη φόρα.
Ναί, έτσι νιώθω μαζί σου και τώρα νιώθω ωραία
Γιατί ξέρω ότι θα σου αρέσει αυτό το ποίημα,
Ή ελπίζω να σου αρέσει.
Προτεινόμενο soundtrack: https://www.youtube.com/watch?v=R2LQdh42neg
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





