Αφήνω μια ανάσα να αγγίξει βίαια το έδαφος
στέκομαι εκεί που βρίσκομαι τώρα χωρίς να με νοιάζει το μετά
παραμερισμένος από όλους, θέλοντας και μη, μόνο εγώ μου έχω απομείνει
ίσως αυτό να είναι το χειρότερο
ας δώσουμε ένα τέλος στη σιωπή, στην ανούσια παραγωγή ζωής
φτάνουμε στο σημείο μηδέν, τα όρια του είδους μοιάζουν να διαστέλλονται
φυγή, εξόντωση, αποξένωση, οργή, θλίψη, μίσος, φόβος
οι εφτά αρετές της εποχής μας
ζήτω η οργή!
ζήτω η θλίψη!
Ο πόνος!
Ο φόβος!χωρίς αυτά ποιος θα ένιωθε πιο δυνατά τις χαρές της ζωής;
ξύλινες καρδιές στους φούρνους της αγάπης
όλη μας η ζωή στάχτες σε λίγα δευτερόλεπτα
κραυγές, δάκρυα, στιγμιαίες αποδράσεις
στιγμιαίοι θάνατοι της ψυχής
κάθε μέρα μοναξιάς και ένας μικρός θάνατος για μας
ποιοι είμαστε εμείς;
κανένας και συνάμα όλοι
τα όνειρα που βλέπεις τον θεό να εκτελείται
ο δήμιος του είμαστε εμείς
εσύ, εγώ, ο καθένας
ένα πέπλο σκοταδισμού καλύπτει τον κόσμο
μακάρι να είναι για λίγο,
έπειτα ησυχία, τίποτα.
στέκομαι εκεί που βρίσκομαι τώρα χωρίς να με νοιάζει το μετά
παραμερισμένος από όλους, θέλοντας και μη, μόνο εγώ μου έχω απομείνει
ίσως αυτό να είναι το χειρότερο
ας δώσουμε ένα τέλος στη σιωπή, στην ανούσια παραγωγή ζωής
φτάνουμε στο σημείο μηδέν, τα όρια του είδους μοιάζουν να διαστέλλονται
φυγή, εξόντωση, αποξένωση, οργή, θλίψη, μίσος, φόβος
οι εφτά αρετές της εποχής μας
ζήτω η οργή!
ζήτω η θλίψη!
Ο πόνος!
Ο φόβος!χωρίς αυτά ποιος θα ένιωθε πιο δυνατά τις χαρές της ζωής;
ξύλινες καρδιές στους φούρνους της αγάπης
όλη μας η ζωή στάχτες σε λίγα δευτερόλεπτα
κραυγές, δάκρυα, στιγμιαίες αποδράσεις
στιγμιαίοι θάνατοι της ψυχής
κάθε μέρα μοναξιάς και ένας μικρός θάνατος για μας
ποιοι είμαστε εμείς;
κανένας και συνάμα όλοι
τα όνειρα που βλέπεις τον θεό να εκτελείται
ο δήμιος του είμαστε εμείς
εσύ, εγώ, ο καθένας
ένα πέπλο σκοταδισμού καλύπτει τον κόσμο
μακάρι να είναι για λίγο,
έπειτα ησυχία, τίποτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου