The Bystander Effect

Αντιστροφή του νοήματος της ύπαρξης,
περιπλανώμενο θηρίο στη ζούγκλα της αφιλόξενης πόλης
στιγμές αδράνειας που με κάνουν να ασφυκτιώ
ενώ προχωρώ προς το τέλος, η σκιά μου γίνεται καπνός
έπειτα χάνεται στην ομίχλη του αστικού τοπίου
ακούω λόγια παρηγοριάς από φίλους και γνωστούς
τι να μου πουν που δεν γνωρίζω ήδη
θέλω απόσταση και απομόνωση
μακριά από την ρουτίνα που με τόση οργή αντιμετωπίζω
τόσο μπερδεμένος όσο και εγκλωβισμένος μέσα στα μπάζα
δέντρα που υποφέρουν απ'τους ανίδεους περαστικούς που τα αγγίζουν άγαρμπα
ψυχές που αυτοκτονούν στην ιδέα της αστικής περιορισμένης ζωής
όλες οι στείρες ελευθερίες που μου προσφέρουν με αντάλλαγμα το Εγώ μου
όλες εκείνες τις στιγμές που ένιωσα ευτυχισμένος δεν ήταν τίποτα παρά παραισθήσεις,
παραισθήσεις που μου επέβαλλε ο νους χειραγωγημένος από τα κοινωνικά στερεότυπα
αυτά τα στερεότυπα που μισώ και στα όνειρα μου διαλύω με φωτιά και άνεμο
μα πάντα ξυπνάω αλυσοδεμένος νοητά πιο σφιχτά από κάθε άλλη φορά
και γίνομαι λύκος ανάμεσα σε πρόβατα, λυσσασμένος ακολουθώ το ένστικτο της επιβίωσης
να βρω γαλήνη μέσα, όχι έξω, μία αναπαράσταση της ιδεατής εξέγερσης με σάρκα και οστά
όλες οι δήθεν γνωριμίες του κόσμου δεν αξίζουν μία αν μέσα μου νιώθω θαμμένος στον πάγο
καλύτερα μόνος και όρθιος παρά περιτριγυρισμένος από κόσμο να γελά με την αποσύνθεση μου.
Ο θάνατος θέαμα για την μάζα. Το φαινόμενο του θεατή, όλοι θέλουν να βλέπουν μα στην πράξη παραμένουν αρνητικοί, όπως και στη ζωή.