Ολοφυρμός

Κοιτάω να με γεμίσω με γαλήνιες εικόνες/
πρόσωπα ξεθωριασμένα και φώτα σχεδόν σβηστά/
τρεμάμενα οστά που κατηφορίζουν ζαλισμένα/
οστά ζαλισμένα κατηφορίζουν τρεμάμενα/
οι σκέψεις μου χύμα στα χώματα αναπνέουν/
με σέρνουν και με σκλαβώνουν/
κομμένες γλώσσες και μάτια που βουρκώνουν/
σημάδια που μιλάνε πιο δυνατά από κάθε στόμα/
υποσχέσεις και επιλογές που βγάζουν καπνό σε σάρκα/
και είναι αλυσίδες που τρυπάνε το μυαλό σε ανύποπτο χρόνο/
για μία στιγμή χάνομαι στην επιθυμία που με λυγίζει σαν αδύναμο κλαδί/
μακάρι να με έσπαγες με όση δύναμη σου απέμεινε/
μακάρι οι μικρές φωτιές που σβήνουν στο σώμα μου, να με έκαιγαν στον ύπνο μου//