Nagasaki//HereNowNever

Στα ερείπια τραγουδάμε, κάνουμε έρωτα, μεθάμε και γερνάμε
Σε σύννεφα καπνού κολυμπάμε, αγαπάμε και ξεχνάμε

Ο νους δονείται σαν της γης τους σπασμούς
Όλοι γελάνε, οι ρωγμές αφήνουν ακτίνες να μας αγγίξουν

Πως τα πνιγμένα μάτια τους καλύπτουν τον ήλιο,
Με ανέμους να τους γδέρνουν ανθίζουν τα χέρια τους στην φωτιά

Τα είδωλα δακρύζουν σε απόκρημνες στοές
Μακριά απ'το γυμνό μάτι, με τιμή να πέσουν

Γυρνάμε βόλτες γύρω απ'τα λιβάδια της μνήμης
Χωρίς ίχνος ιδέας του γιατί είμαστε εδώ

Και τι θα μείνει όταν θρυμματιστούν τα είδωλα;