Soyez Médiéval Mon Ami

Σφιχτά τα πόδια καθώς το χώμα διαβρώνουν
γοργά και σταθερά στου Τάρταρου τα βάθυ
δίχως λαλιά, δοκιμάζονται αγάπες και πάθη
στου τρόμου το κατώφλι, ριπές από κανόνια
να τρίζουν συνθέμελα τα μοντέρνα μας τα κράτη

Το φενακιστικό φάντασμα της Βαϊμάρης
τι ψέμα, ώ τι κατάντια!
Καμία σημαία να μας παρηγορίσει,
μονάχα μαύρη αδιαπέραστη λινάτσα,
βαμμένη με μίσος γεννεών
οι απόλιδοι υιοί του εκλίπωντος αιώνα
καταφρόνια για ψωμί
νοσταλγία για κρασί
και δειπνούμε σαν Ρωμαίοι στα βομιτόρια
και μεθάμε σαν να είναι το τελευταίο μας πιώμα!

Για αίμα διψά η βασανισμένη Γη!
Για αίμα διψάνε οι ξεχασμένοι Θεοί!
Αίμα θα τους δώσουμε, αίμα βασιλιά
και αριστοκράτη καρδιά!