;

Θυμάσαι τον εαυτό σου να λεεί ότι σου γαμάω την διάθεση;
Ωραίες στιγμές ε;
Ο καιρός περνάει και η μνήμη μου η γαμημένη δεν ξεχνά
Ευτυχώς να λες που υπάρχει ο έρωτας και τα ναρκωτικά,
πώς θα την βγάζαμε καθαρή χωρίς αυτά;
Τα καλύτερα μας χρόνια,ή έστω αυτά στα οποία έχουμε ενέργεια,
τα περνάμε σε γκρίζες πόλεις και κακοφτιαγμένα αστικά λεωφορεία,
Στις τσέπες μας, εισιτήρια τσαλακωμένα χτυπημένα, χρήσιμα για τα επόμενα τσιγάρα,
Και έπειτα στριμωγμένοι σε μαγαζιά να ουρλιάζουμε τα μυστικά μας,
Να αγκαλιάζουμε ξένους και να παρακαλάμε για στοργή,
Έτσι πάει γλυκιά μου, γλυκέ μου, ζεις για να παραπονιέσαι για την ζωή σου στο τέλος.
Μάντεψε όμως; Τα προβλήματα σου δεν είναι για όλους.
Όλοι έχουν. Τα περισσότερα εμείς οι ίδιοι τα δημιουργούμε κάπως.
Κλαίμε έπειτα σε σκοτεινά εφηβικά δωμάτια προσπαθώντας να βρούμε κάτι όμορφο,
Την ίδια στιγμή που ένα λουλούδι μπορεί να κρύβει μέσα του όλη την ομορφιά και απλότητα που ψάχνεις.
Στις λεπτομέρειες κρίνεται το γούστο μας.
Στις σπάνιες βροχερές μέρες που ζητάς γιατί θες να χορέψεις στους δρόμους,
Γιατί σου λείπει ο ρομαντισμός και τα φλερτ της στιγμής σε άκυρες στιγμές.
Σκατά, βλέπω πολλές ταινίες μάλλον.