Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

La Folie Poétique

Γλυκές, σφιχτές, βραδινές αγκαλιές.

Καπνοί, σιγή, μουσική απαλή κ' εσύ.

Η ομορφιά της απλότητας μέσα σε συναισθηματικές ζωγραφιές.

Ο χρόνος περνά, ο χρόνος όμως δεν υφίσταται, απλά το κενό ανάμεσα σε κάθε στιγμή.

Νοσταλγία, παιδικές αναμνήσεις όλα σε ένα μπαούλο που ανοίγει σε καταστάσεις αδράνειας.

Προτάσεις, λέξεις χωρίς σύνδεση, όλα είναι εικόνες, λυρικοί ζωγράφοι μιας εκλογικευμένης παράνοιας.

Αυτοί είναι οι ποιητές.

Μέσα στην ανωνυμία προσπαθώ να δείξω το πρόσωπο μου.

Όπως και άλλοι πριν από μένα, έτσι και εγώ, παλεύω με την δημιουργία ενός μέσου ηθικής εξάγνισης.

Σε κύκλους κανονικότητας, θεριό στο κοινωνικό θίασο του παραλόγου, ένας μικρός ρόλος.

Και με ένα αποσυντιθέμενο , πλέον, ρόδο, να θυμίζει το ζωντανό παρελθόν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου