Groza

Σας έβλεπα όλους περήφανα
να στέκεστε δίχως έγνοιες
να αγκαλιάζετε τον αέρα
με αγνή αγάπη

Σας έβλεπα να κλαίτε
να πέφτετε στα πατώματα με λυγμούς
να ζητάτε ότι σας θέρισαν οι χειμώνες
ότι έπνιξαν τα καλοκαιρινά κύματα

Σας έβλεπα να κυνηγάτε φαντάσματα
και δόξες νεκρές
και την απόρριψη που τόσο σκιάζεστε
να σας ρίχνει ύπουλες μαχαιριές στα σωθικά

Μα οι ήδη κατακρεουργημένες ψυχές σας
μήτε πόνο νιώθουν μήτε αγάπη

Αλίμονο σ'αυτούς που συνεχίζουν να πιστεύουν στο χαρούμενο τέλος

Το χειρότερο είναι, πως όσο το μίσος μου καίει κάθε ευκαιρία μεταμέλειας
οι εντάσεις που αναλώνουν το είναι μου με κάνουν σαν έναν από εσάς,
εγκλωβισμένο στις ανθρώπινες ανάγκες μου,
να αγαπώ, να ονειρεύομαι, να ελπίζω, να απογοητεύομαι, και ξανά απ'την αρχή.

Και όλα θα είναι κάπως έτσι δυστυχώς μέχρι να τρελαθώ ή χειρότερα μέχρι να πεθάνω,
μόνος και στα δύο να περιπλανιέμαι άσκοπα στους βυθούς της απομόνωσης.